Unutulan Şemsiye

Geçen salı öğleden sonra Ece, şehir merkezinde şiddetli yağmur altında aceleyle yürüyordu. Birden kırmızı şemsiyesini otobüste unuttuğunu fark etti. Şemsiyeyi sadece iki hafta önce aldığından kendine çok kızmıştı.

Aynı sırada Ahmet de işte geçirdiği uzun bir günden sonra aynı otobüste evine dönüyordu. Yanındaki koltukta duran parlak kırmızı şemsiyeyi gördü ve kime ait olabileceğini merak etti. Etrafta kimse sahip çıkmadığı için şemsiyeyi başkasına kaptırmaktansa yanına almaya karar verdi.

Ertesi sabah Ahmet şemsiyeyi otobüs terminalindeki kayıp eşya bürosuna götürdü. Görevli eşyanın tarifini not aldı ve sahibi çıkarsa arayacağını söyledi. Bu arada Ece otobüs şirketini iki kez aramış ve kaybettiği eşyayı ayrıntılı biçimde anlatmıştı. Şemsiyenin ahşap sapında küçük metal bir etiket olduğunu ve üzerinde "İspanya'da Üretildi" yazdığını açıklamıştı.

Perşembe akşamı büro nihayet onu aradı. Ece şemsiyesini almaya gittiğinde Ahmet'le karşılaştı. Ahmet de birinin şemsiyeyi alıp almadığını kontrol etmek için tekrar gelmişti. Konuşmaya başladılar ve Ece onun dürüstlüğü için içtenlikle teşekkür etti. Ahmet gülümsedi ve şemsiyenin sahibine kavuşmasına sevindiğini belirtti. Ayrılmadan önce Ece ona küçük bir teşekkür olarak bir kahve ısmarlamayı teklif etti. Ahmet kabul etti ve gelecek hafta sonu terminal yakınındaki kafede buluşmaya karar verdiler. Telefon numaralarını paylaşırlarken ikisi de şemsiyenin kaybolmasının beklenmedik güzel bir şeye yol açtığını hissetti.