Gece Vardiyası Rutini

Aylin, Akbank'ta kıdemli analist olarak neredeyse dört yıldır çalışıyordu ki haftada üç akşam gece vardiyasını üstlenmeyi teklif etti. Sessiz ofisleri hep tercih etmişti ve gündüz yaşanan karmaşa onu yormaya başlamıştı. Meslektaşları saat beş buçukta ayrıldığında açık ofis katı neredeyse sessizleşirdi; sadece sabahtan beri çalışan klima cihazlarının hafif uğultusu duyulurdu. Aylin önce yoğun saatlerde oluşan sistem kayıtlarını kontrol eder, gündüz ekibinin gözünden kaçmış olabilecek düzensizlikleri not alırdı. Ardından, bölge müdürlerine gece yarısı otomatik olarak gönderilen gece raporlarını hazırlardı.

O salı günü her zamankinden geç geldi çünkü genellikle bindiği otobüs şiddetli yağmur yüzünden gecikmişti. Masasına oturunca kahve termosunu unuttuğunu fark etti, bu yüzden mutfağa gitti. Orada taze demlenmiş kahve buldu. Fincanı dolarken, çeyreklik rakamları iyileşmeye devam ederse alacağı terfiyi düşündü. Ofis müdürü Ahmet Bey, sadece geçen hafta ona departmandaki doğruluk oranının en yüksek olduğunu söylemişti.

Saat sekiz civarında güvenlik görevlisinden bir telefon aldı. Görevli ana girişin temizlikçi tarafından açık bırakıldığını bildirdi. Aylin hemen bilgisayarından elektronik kilidi devreye soktu ve olay kaydına not düştü. Dokuz buçukta Avrupa piyasaları kapandığından beri biriken döviz işlemleriyle ilgili son mutabakatı tamamladı. Rakamlar temiz görünüyordu, bu yüzden kendine kısa bir mola verdi ve sabah hazırladığı sandviçi yedi.

Onu biraz geçe yedekleme işlemini başlattı; bu işlem on bir on beşe kadar sürecekti. Bu sırada bina neredeyse boştu, sadece gece bekçisi zemin katta kalıyordu. Aylin bu yalnız saatleri sevmeye başlamıştı çünkü banka teklifini onaylarsa sunmayı planladığı yeni analiz modelleri üzerine düşünme fırsatı veriyordu. Yedekleme başarıyla tamamlanınca monitörlerini kapattı, eşyalarını topladı ve asansöre yöneldi. On bir buçukta serin gece havasına adım attığında, gece vardiyasının yorucu olsa da haftasının en verimli kısmı haline geldiğini düşündü.