Beklenmedik Komşular

Klara nihayet Beşiktaş’taki yeni dairesinin kira sözleşmesini imzaladığında, en büyük derdinin eski koltuğunu dar kapıdan geçirmek olacağını sanmıştı. Haftalarca, sakin avluya bakan pencerenin önünde kitap okuyarak geçireceği huzurlu akşamları hayal etmişti. Taşındıktan birkaç gün sonra etrafındaki insanların hayatlarına istemeden karışacağını hiç düşünmemişti.

İlk cumartesi günü, hâlâ eşyaları yerleştirmekle uğraşırken, üst kattan şiddetli bir gürültü duydu. Hemen yukarı koştu ve yaşlı komşusu Nihat Bey’i mutfak zemininde, kırık tabakların arasında buldu. Yüksek bir rafa uzanırken ayağı kaymıştı. Klara ona yardım etti, bir fincan çay yaptı ve dinledi. Nihat Bey, eşi geçen yıl vefat ettikten sonra kızının kendisini bir huzurevine yerleştirmek istediğini, fakat penceresinden görünen yaşlı meşe ağacının manzarasından vazgeçemediği için teklifi reddettiğini anlattı.

Ertesi akşam, koridorun karşısındaki dairede yaşayan genç kadın Leyla gözyaşları içinde Klara’nın kapısını çaldı. Leyla az önce ev sahibinin binayı satmaya karar verdiğini öğrenmişti. Bu durumda herkesin yaz sonunda taşınması gerekecekti. Yıllardır kendi evini almak için para biriktiriyordu ve en az iki yılı daha olduğunu sanıyordu. Ceren onu içeri davet etti, dolabından bir şişe şarap çıkardı ve sabaha kadar konuştular. Yatağa girdiğinde, beş yıldır yaşadığı önceki binasında tek bir komşusunun adını bile öğrenmemişken burada bu kadar kısa sürede güçlü bağlar kurduğunu fark etti.

Ertesi sabah Nihat Bey elinde küçük bir saksı bitkiyle kapısına geldi ve teşekkür etti. Binanın gerçekten satılması halinde kızının teklifini kabul edeceğini, ancak Klara ara sıra kendisini ziyaret ederse bunu yapacağını söyledi. Klara gülümsedi ve taşınmanın aslında yeni bir ev bulmak mı yoksa insanlarla bağ kurmak için yeni sebepler bulmak mı olduğunu düşündü.