รถไฟมาสาย

เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว เมย์กับน้องชายชื่อธันวาไปที่สถานีรถไฟเวลาเก้าโมงเช้า พวกเขาต้องการไปเยี่ยมคุณยายที่อำเภอเขียวเขาสูง พนักงานขายตั๋วบอกว่ารถไฟขบวนต่อไปจะออกตอนสิบโมงสิบห้านาที เมย์กับธันวาซื้อตั๋วสองใบแล้วนั่งรอที่ม้านั่ง

ตอนสิบโมงมีประกาศทางลำโพงว่ารถไฟจะมาสายยี่สิบนาที เมย์รู้สึกเศร้าเพราะเธอมีหนังสือเล่มหนึ่งไว้ให้คุณยาย ธันวาไปซื้อเครื่องดื่มสองแก้วจากร้านเล็กๆ ใกล้ๆ พวกเขานั่งรอและดูคนที่เดินผ่านไปมา

ตอนสิบโมงสามสิบห้านาที รถไฟมาถึงในที่สุด เมย์กับธันวารีบขึ้นรถและหาที่นั่งสองที่นั่งติดกัน รถไฟเคลื่อนตัวช้าๆ ก่อนแล้วจึงวิ่งเร็วขึ้น หลังจากผ่านไปสามสิบนาที รถไฟหยุดที่สะพานน้ำตกเป็นเวลาสิบนาที มีผู้ชายถือกระเป๋าใบใหญ่มานั่งที่ใกล้ ๆ และพูดโทรศัพท์เสียงดัง เมย์อ่านหนังสือ ส่วนธันวามองออกนอกหน้าต่าง

รถไฟมาถึงอำเภอเขียวเขาสูงตอนสิบเอ็ดโมงห้าสิบนาที คุณยายรออยู่ที่สถานีพร้อมรถยนต์สีแดงเก่าๆ ของท่าน ท่านยิ้มกว้างและกอดทั้งสองคนแน่น