Belli bir anda ne yapıyor olacağımı söylemek

B1 #5'te geleceğin beş biçimi vardı ve her biri “ne olacak?” sorusuna cevap veriyordu. Bazen başka bir şey gerekir: ne olacağı değil, belli bir anda neyin sürüyor olacağı. “Yarın saat onda denizin üzerinde uçuyor olacağım.” İngilizcede bunun için Future Continuous — sürekli gelecek zaman vardır; Türkçedeki “-iyor olacak” biçimi ona çok yakındır. Bu, Past Continuous'un (A2 #2) ikizidir: orada geçmişte bir arka plan vardı (At ten I was flying), burada gelecekte bir arka plan var (At ten I'll be flying).

Yapı: will be + -ing'li fiil. will ve be bütün kişilerde aynıdır, yalnızca asıl fiil değişir.

Kısa cevapta be ve -ing tekrarlanmaz: yalnızca will ya da won't. probably, still, definitely zarfları will ile be arasına girer: I'll probably be working late. Olumsuz cümlede probably öne, won't'tan önceye geçer: I probably won't be working on Friday.

Ne zaman kullanılır.

Birincisi — gelecekte adı konmuş bir anda süren bir süreç. An genellikle açıkça söylenir: at ten tomorrow, this time tomorrow (“yarın bu saatte”), this time next week, all day on Saturday. Don't call at six — I'll be driving. Telefon yolculuğun ortasına denk gelecek: direksiyonda olacağım. Süreç bütün bir dönemi de kaplayabilir: I'll be working all day on Saturday — cumartesinin tamamı işe gidecek.

İkincisi — planlar hakkında kibar bir soru: Will you be using the printer this afternoon? Karşımızdakinin gününün nasıl geçeceğini soruyoruz ve onu sıkıştırmıyoruz. Will you use the printer? bir karar sorusu gibi duyulur ve kolayca bir rica, hatta bir sitem gibi anlaşılır. Bu yüzden işte, otelde, mağazada planlar sürekli biçimle sorulur: Will you be paying by card? Sürekli biçim neden daha kibardır? “Ne karar vereceksiniz?” diye değil, “sizde ne olup bitecek?” diye sorar. Karşınızdakinin sizin için bir şeye karar vermesi gerekmez: yalnızca gününü anlatır. Siz de planlarını öğrendikten sonra, sakıncası yoksa bir şey rica edebilirsiniz: Will you be using the car tonight? If not, could I borrow it?

Olumsuzda da aynı ton vardır. I won't come to the meeting — “gelmeyeceğim”, bir ret gibi duyulur: istemiyorum. I won't be coming to the meeting — sakin bir bilgi: işler öyle gelişiyor.

Basit will ile karşılaştırın. Fark, Past Simple ile Past Continuous arasındakiyle aynıdır:

Present Continuous ile de. I'm meeting Anna at six — anlaşma (B1 #5): buluşma ayarlandı. At half past six I'll be sitting in a café with Anna — o anın resmi: ne yapıyor olacağım. Çoğu zaman ikisi yan yana kullanılır: önce plan, sonra resim.

Durum fiilleri (B1 #4) sürekli gelecek zamanda kullanılmaz. know, like, want ve “sahip olmak” anlamındaki have ile basit will gelir: This time next year I'll know much more.

Başka örnekler:

Böyle söylenmez. ✗ Will you be come tomorrow? → ✓ Will you be coming tomorrow? be'den sonra yalın hâl değil, -ing'li fiil gerekir.

Kendinizi sınayın. “Yarın saat dokuzda işe gidiyor olacağım” nasıl söylenir? I won't come ile I won't be coming arasındaki fark ne? I'll be knowing the results tomorrow neden denmez?