Að segja hvað ég mun vera að gera á tilteknum tíma

Í lexíu B1 #5 hafði framtíðin fimm myndir, og hver þeirra svaraði spurningunni „hvað gerist?“. Stundum þarf annað: ekki hvað gerist, heldur hvað verður í gangi á tilteknu augnabliki. „Á morgun klukkan tíu verð ég í flugvél á leiðinni yfir hafið.“ Til þess á enskan Future Continuous — framtíð í framvinduhorfi. Hún er tvíburi Past Continuous (lexía A2 #2): þar er bakgrunnur í fortíðinni (At ten I was flying), hér bakgrunnur í framtíðinni (At ten I'll be flying).

Myndin: will be + sögn með -ing. will og be eru eins í öllum persónum, aðeins aðalsögnin breytist.

Í stuttu svari eru be og -ing ekki endurtekin: aðeins will eða won't. Atviksorðin probably, still, definitely standa á milli will og be: I'll probably be working late. Í neitun færist probably fram fyrir won't: I probably won't be working on Friday.

Hvenær hún er notuð.

Fyrra tilvikið — ferli á tilteknu augnabliki í framtíðinni. Augnablikið er yfirleitt nefnt beint: at ten tomorrow, this time tomorrow („á morgun á þessum tíma“), this time next week, all day on Saturday. Don't call at six — I'll be driving. Símtalið lendir í miðri ferðinni: ég verð undir stýri. Ferlið getur líka náð yfir allt tímabilið: I'll be working all day on Saturday — allur laugardagurinn fer í vinnu.

Seinna tilvikið — kurteisleg spurning um áform: Will you be using the printer this afternoon? Við spyrjum hvernig dagur viðmælandans verður, og þrýstum ekki á hann. Will you use the printer? hljómar eins og spurning um ákvörðun og heyrist auðveldlega sem beiðni eða jafnvel ásökun. Þess vegna er spurt um áform með framvinduhorfi í vinnunni, á hóteli og í búð: Will you be paying by card? Hvers vegna er framvinduhorfið kurteisara? Það spyr ekki „hvað ætlarðu að ákveða?“, heldur „hvað verður í gangi hjá þér?“. Viðmælandinn þarf ekki að ákveða neitt þín vegna: hann segir bara frá deginum sínum. Og þegar þú veist hvað hann ætlar geturðu beðið um eitthvað, ef honum er sama: Will you be using the car tonight? If not, could I borrow it?

Neitunin hefur sama blæ. I won't come to the meeting — „ég kem ekki“, líkist neitun: ég vil það ekki. I won't be coming to the meeting — róleg tilkynning: svona æxlast málin.

Berðu saman við einfalt will. Munurinn er sá sami og á milli Past Simple og Past Continuous:

Og við Present Continuous. I'm meeting Anna at six — samkomulag (lexía B1 #5): fundurinn er ákveðinn. At half past six I'll be sitting in a café with Anna — mynd af því augnabliki: hvað ég mun vera að gera. Oft standa þær hlið við hlið: fyrst áætlunin, síðan myndin.

Ástandssagnir (lexía B1 #4) eru ekki notaðar í framtíð í framvinduhorfi. Með know, like, want, have í merkingunni „eiga“ stendur einfalt will: This time next year I'll know much more.

Fleiri dæmi:

Svona er ekki sagt. ✗ Will you be come tomorrow? → ✓ Will you be coming tomorrow? Á eftir be þarf sögn með -ing, ekki nafnhátt.

Prófaðu kunnáttuna. Hvernig segirðu „á morgun klukkan níu verð ég á leiðinni í vinnuna“? Hver er munurinn á I won't come og I won't be coming? Hvers vegna má ekki segja I'll be knowing the results tomorrow?