Λέω τι θα κάνω εκείνη την ώρα

Στο B1 #5 ο μέλλοντας είχε πέντε τύπους, και ο καθένας απαντούσε στην ερώτηση «τι θα γίνει;». Μερικές φορές χρειάζεται κάτι άλλο: όχι τι θα γίνει, αλλά τι θα είναι σε εξέλιξη μια ορισμένη στιγμή. «Αύριο στις δέκα θα πετάω πάνω από τη θάλασσα». Γι' αυτό τα αγγλικά έχουν τον Future Continuous — τον μέλλοντα διαρκείας. Είναι δίδυμος του Past Continuous (A2 #2): εκεί φόντο στο παρελθόν (At ten I was flying), εδώ — φόντο στο μέλλον (At ten I'll be flying).

Ο τύπος: will be + ρήμα σε -ing. Το will και το be είναι ίδια για όλα τα πρόσωπα, αλλάζει μόνο το κύριο ρήμα.

Στη σύντομη απάντηση το be και το -ing δεν επαναλαμβάνονται: μόνο will ή won't. Τα επιρρήματα probably, still, definitely μπαίνουν ανάμεσα στο will και στο be: I'll probably be working late. Στην άρνηση το probably πάει μπροστά, πριν από το won't: I probably won't be working on Friday.

Πότε χρησιμοποιείται.

Πρώτη περίπτωση — διαδικασία σε μια συγκεκριμένη στιγμή του μέλλοντα. Η στιγμή συνήθως λέγεται ρητά: at ten tomorrow, this time tomorrow («αύριο τέτοια ώρα»), this time next week, all day on Saturday. Don't call at six — I'll be driving. Το τηλεφώνημα θα πέσει στη μέση της διαδρομής: θα είμαι στο τιμόνι. Η διαδικασία μπορεί να πιάνει και όλο το διάστημα: I'll be working all day on Saturday — όλο το Σάββατο θα το φάει η δουλειά.

Δεύτερη — ευγενική ερώτηση για σχέδια: Will you be using the printer this afternoon? Ρωτάμε πώς θα κυλήσει η μέρα του άλλου και δεν τον πιέζουμε. Το Will you use the printer? ακούγεται σαν ερώτηση για μια απόφαση και εύκολα ακούγεται σαν παράκληση ή ακόμα και σαν μομφή. Γι' αυτό στη δουλειά, στο ξενοδοχείο, στο μαγαζί για τα σχέδια ρωτούν με τη μορφή διαρκείας: Will you be paying by card? Γιατί η μορφή διαρκείας είναι πιο ευγενική; Δεν ρωτάει «τι θα αποφασίσεις;», αλλά «τι θα γίνεται εκείνη την ώρα;». Ο άλλος δεν χρειάζεται να αποφασίσει τίποτα για χάρη σου: απλώς λέει πώς θα είναι η μέρα του. Κι εσύ, αφού μάθεις τα σχέδιά του, μπορείς να ζητήσεις κάτι, αν δεν τον πειράζει: Will you be using the car tonight? If not, could I borrow it?

Την ίδια απόχρωση έχει και η άρνηση. I won't come to the meeting — «δεν θα έρθω», μοιάζει με άρνηση: δεν θέλω. I won't be coming to the meeting — ήρεμη ενημέρωση: έτσι έρχονται τα πράγματα.

Σύγκρινε με το απλό will. Η διαφορά είναι η ίδια όπως ανάμεσα στον Past Simple και στον Past Continuous:

Και με τον Present Continuous. I'm meeting Anna at six — κανονισμένο ραντεβού (B1 #5): η συνάντηση έχει κλειστεί. At half past six I'll be sitting in a café with Anna — η εικόνα εκείνης της στιγμής: τι θα κάνω. Συχνά τα βάζουν δίπλα: πρώτα το σχέδιο, μετά η εικόνα.

Τα ρήματα κατάστασης (B1 #4) δεν μπαίνουν στον μέλλοντα διαρκείας. Με τα know, like, want, have με τη σημασία «έχω, κατέχω» — απλό will: This time next year I'll know much more.

Περισσότερα παραδείγματα:

Έτσι δεν λέγεται. ✗ Will you be come tomorrow? → ✓ Will you be coming tomorrow? Μετά το be χρειάζεται ρήμα σε -ing, όχι ο βασικός τύπος.

Έλεγξε τον εαυτό σου. Πώς λες «αύριο στις εννιά θα πηγαίνω στη δουλειά»; Σε τι διαφέρουν το I won't come και το I won't be coming; Γιατί δεν μπορείς να πεις I'll be knowing the results tomorrow;