Φαντάζομαι και κάνω υποθέσεις

Στο A2 #27 η προϋπόθεση ήταν πραγματική: If it rains, I'll stay at home — η βροχή είναι πολύ πιθανή. Συχνά όμως μιλάμε για κάτι που δεν υπάρχει: «αν είχα χρόνο», «αν ζούσα δίπλα στη θάλασσα». Γι' αυτό υπάρχει ο δεύτερος τύπος υποθετικών λόγων.

Ο τύπος: if + παρελθοντικός χρόνος, στο κύριο μέρος would + βασικός τύπος.

Το 'd είναι συντομογραφία του would, η ίδια με το I'd like (A2 #17). Τα μέρη μπορούν να αλλάξουν θέση: I'd learn Italian if I had more time. Κόμμα χρειάζεται μόνο όταν το μέρος με το if είναι πρώτο. Αντί για would μπαίνει και could — «θα μπορούσα»: If I had a car, I could drive to work.

Ο παρελθοντικός χρόνος εδώ δεν σημαίνει παρελθόν. Το If I had more time μιλάει για το σήμερα. Ο παρελθοντικός τύπος απομακρύνει το γεγονός από την πραγματικότητα — όπως στο ευγενικό Could you…? (A2 #17). Στα ελληνικά συμβαίνει το ίδιο: «αν είχα χρόνο» — παρατατικός στη μορφή, κι ας μιλάμε για τώρα. Και στο κύριο μέρος, «θα μάθαινα», το «θα» με παρατατικό αντιστοιχεί στο would.

Πότε χρησιμοποιείται.

Για κάτι που τώρα δεν ισχύει: If I lived by the sea, I'd swim every day. Δεν μένω δίπλα στη θάλασσα.

Για μέλλον απίθανο ή φανταστικό: What would you do if you won a million pounds? Το να κερδίσεις είναι σχεδόν αδύνατο, γι' αυτό — δεύτερος τύπος.

Για συμβουλή: If I were you, I'd… — γι' αυτό παρακάτω.

Σύγκρινε τον πρώτο και τον δεύτερο τύπο. Η διαφορά δεν είναι στο «αν», αλλά στο πόσο πιστεύει ο ομιλητής στην προϋπόθεση:

Η κατάσταση είναι μία, και ο τύπος που διαλέγεις δείχνει πώς την εκτιμάς.

were για όλα τα πρόσωπα. Μετά το if το be έχει ειδικό τύπο — were ακόμα και με I, he, she: If I were rich…, If she were here… Στην κουβέντα συχνά λένε και If I was rich — κι αυτό είναι σωστό, απλώς πιο απλό και λιγότερο λόγιο.

Συμβουλή: If I were you, I'd… — «στη θέση σου θα…». Εδώ οι φυσικοί ομιλητές σχεδόν πάντα λένε were: If I were you, I'd talk to your manager. I wouldn't buy that car if I were you. Μια τέτοια συμβουλή είναι πιο ήπια από το You should… (A2 #11): δεν κάνεις μάθημα στον άλλον, αλλά βάζεις τον εαυτό σου στη θέση του. Συχνά το πρώτο μέρος παραλείπεται: I'd talk to your manager — το «στη θέση σου» εννοείται.

would χωρίς if. Το κύριο μέρος στέκεται και μόνο του, όταν η προϋπόθεση φαίνεται από τη συζήτηση ή δεν υπάρχει καθόλου: It would be nice to have a garden. — «Θα ήταν ωραία να είχαμε κήπο». I'd never do that. — «Εγώ δεν θα το έκανα ποτέ». Which city would you like to live in? Είναι η ίδια μη πραγματικότητα, απλώς το «αν» δεν λέγεται. Γι' αυτό το would ακούγεται τόσο συχνά σε όνειρα, εκτιμήσεις και ευγενικές ερωτήσεις.

Περισσότερα παραδείγματα:

Έτσι δεν λέγεται. ✗ If I had more time, I will learn Italian → ✓ If I had more time, I'd learn Italian. Αν η προϋπόθεση είναι μη πραγματική, μη πραγματικό είναι και το κύριο μέρος: το will δεν ταιριάζει.

Έλεγξε τον εαυτό σου. Τι σημαίνει το If I had a car, I'd drive to work: υπάρχει αυτοκίνητο ή όχι; Πώς λες «στη θέση σου δεν θα ανησυχούσα»; Η πιθανότητα να κερδίσεις είναι σχεδόν μηδενική — πώς τελειώνεις το If I ___ (win), I ___ (buy) a house;