Λέω τι είχε γίνει πριν από κάτι άλλο

Στο A2 μιλούσες για το παρελθόν με δύο χρόνους: τον Past Simple — τι έγινε (A2 #1) — και τον Past Continuous — τι γινόταν εκείνη τη στιγμή (A2 #2). Αυτό φτάνει όσο τα γεγονότα πηγαίνουν με τη σειρά. Όμως η διήγηση συχνά κάνει ένα βήμα πίσω: «έφτασα στον σταθμό — και το τρένο είχε ήδη φύγει». Για αυτό το βήμα τα αγγλικά έχουν ξεχωριστό χρόνο — τον Past Perfect. Στα ελληνικά του αντιστοιχεί ο υπερσυντέλικος: «είχε φύγει», «είχα δει».

Τύπος: had + τρίτος τύπος του ρήματος — ο ίδιος που μπαίνει στον Present Perfect (A2 #3). Το had είναι ίδιο για όλα τα πρόσωπα — όχι «είχα, είχες, είχε» — και καταλήξεις δεν έχει.

Η συντομογραφία 'd βγαίνει και από το would — την ξέρεις από το I'd like (A2 #17). Τα ξεχωρίζεις εύκολα από την επόμενη λέξη: μετά το had έρχεται ο τρίτος τύπος (I'd finished), μετά το would — ο βασικός τύπος (I'd like). Στο ίδιο το ρήμα have ο υπερσυντέλικος είναι had had: We had had dinner, so we weren't hungry. Δεν είναι τυπογραφικό λάθος: το πρώτο had είναι βοηθητικό, το δεύτερο — ο τρίτος τύπος του have.

Άρνηση και ερώτηση. Η άρνηση είναι hadn't + τρίτος τύπος, χωρίς κανένα did: I hadn't seen him for years. Η ερώτηση φτιάχνεται όπως στον Present Perfect, μόνο που στη θέση του have μπαίνει το had: Had you eaten? Με ερωτηματική λέξη το had έρχεται αμέσως μετά από αυτήν: Why had she left so early? Where had they gone? Στη σύντομη απάντηση ο τρίτος τύπος δεν επαναλαμβάνεται: Yes, I had, No, she hadn't.

Πότε χρησιμοποιείται. Ο Past Perfect κοιτάζει πάντα πίσω από κάποια στιγμή του παρελθόντος. Αυτή η στιγμή — ας την πούμε σημείο της διήγησης — συνήθως βρίσκεται δίπλα, σε Past Simple.

Η πρώτη περίπτωση — ένα γεγονός έγινε πριν από ένα άλλο: When I got to the station, the train had left. Πρώτα έφυγε το τρένο, μετά ήρθα εγώ.

Η δεύτερη — η αιτία για ό,τι έγινε μετά: She couldn't get in because she had lost her keys. Τα κλειδιά χάθηκαν νωρίτερα, γι' αυτό η πόρτα δεν άνοιξε.

Η τρίτη — εμπειρία μέχρι κάποια στιγμή του παρελθόντος: I had never seen the sea before that summer. Είναι το ίδιο με τον Present Perfect για την εμπειρία (A2 #4), μόνο που η μέτρηση δεν ξεκινά από το «τώρα», αλλά από «εκείνο το καλοκαίρι».

Από εδώ βγαίνει ένας σύντομος κανόνας: ο Present Perfect συνδέει το παρελθόν με το παρόν, ο Past Perfect — ένα πιο πρώιμο παρελθόν με ένα μεταγενέστερο.

Σύγκρινε. Ένας τύπος αλλάζει τη σειρά των γεγονότων:

Αν τα γεγονότα αναφέρονται με τη σειρά που έγιναν, ο Past Perfect δεν χρειάζεται: I got up, had a shower and left the house. Η σειρά είναι ήδη σαφής. Ο υπερσυντέλικος χρειάζεται εκεί όπου η διήγηση γυρίζει πίσω.

already, just, never, ever, yet. Μπαίνουν εκεί όπου και στον Present Perfect (A2 #3, A2 #4): ανάμεσα στο had και στον τρίτο τύπο, ενώ το yet — στο τέλος της πρότασης.

Στο never και στο ever συχνά προσθέτουν before στο τέλος: θυμίζει ότι η μέτρηση δεν ξεκινά από σήμερα, αλλά από μια στιγμή στο παρελθόν.

«Πρώτη φορά»: It was the first time… Μετά από αυτή τη φράση μπαίνει Past Perfect: It was the first time I had flown. — «Τότε πετούσα για πρώτη φορά». Το ίδιο και μετά από υπερθετικό με ever: It was the best meal I had ever eaten. Στα ελληνικά εδώ συνήθως μπαίνει αόριστος («ήταν η πρώτη φορά που πέταξα», «το καλύτερο φαγητό που έφαγα ποτέ»), ενώ τα αγγλικά μετρούν την εμπειρία μέχρι εκείνη τη στιγμή — γι' αυτό ο υπερσυντέλικος. Στο παρόν το σχήμα είναι το ίδιο, αλλά με Present Perfect: It's the first time I've been here. Στην ομιλία μπορεί να ακούσεις και It was the first time I flew, αλλά κανόνας θεωρείται ο Past Perfect.

Περισσότερα παραδείγματα:

Έτσι δεν λέγεται. ✗ Did you had seen it before? → ✓ Had you seen it before? Την ερώτηση τη φτιάχνει το ίδιο το had, και το did εδώ περισσεύει.

Έλεγξε τον εαυτό σου. Ποιο γεγονός έγινε πρώτο: When we got home, the guests had left; Πού είναι had και πού would: I'd finished, I'd like; Πώς λες «Τότε είδα για πρώτη φορά θάλασσα»;