Powtórzenie 3 (lekcje 13–17)

W B1 #17 whose łączyło dwa zdania: the man whose car was stolen. To samo słowo otwiera też pytanie — „czyj?”, „czyja?”, „czyje?”. Po polsku „czyj” zmienia się według rodzaju i liczby, a w angielskim forma jest jedna na wszystko.

Forma. Zwykle whose stoi razem z rzeczownikiem, i to połączenie zachowuje się jak jedno słowo pytające:

Jeśli z sytuacji wiadomo, o co chodzi, rzeczownik można opuścić: Whose is this? — „Czyje to?”, Whose are these? — „Czyje to są?”. Możliwa jest też kolejność Whose is this bag?, ale Whose bag is this? brzmi zwyczajniej.

Kiedy się go używa. Najczęściej — gdy trzeba ustalić, czyje są rzeczy: po imprezie na stole zostały klucze, w biurze dzwoni cudzy telefon, w przedpokoju wisi obcy płaszcz. Drugi częsty przypadek — kolejka i odpowiedzialność: Whose turn is it to cook? — „Czyja kolej gotować?”, Whose fault is it? — „Kto zawinił?”. Zwróć uwagę: polskie „kto zawinił” angielski często buduje przez „czyja wina” — whose fault. Tak samo Whose side are you on? — „Po czyjej jesteś stronie?”.

Pytanie z whose i zdanie względne z whose — jedno słowo w dwóch rolach. W pytaniu stoi na początku i pyta: Whose car is outside? W zdaniu względnym stoi po rzeczowniku i o nic nie pyta, tylko opisuje: the neighbour whose car is outside. Szyk podpowiada, z którą rolą masz do czynienia: w pytaniu whose otwiera zdanie, a w zdaniu względnym przed nim stoi ten, o kim mowa.

Z innymi czasownikami reguła jest ta sama co przy what + rzeczownik. Jeśli whose + rzeczownik to podmiot, do nie jest potrzebne: Whose phone is ringing? Jeśli to dopełnienie, potrzebny jest czasownik posiłkowy, jak w każdym pytaniu: Whose car did you borrow? Whose house are you staying at?

Jak odpowiadać. Odpowiada się zaimkiem dzierżawczym albo imieniem z 's:

mine, yours, his, hers, ours, theirs stoją bez rzeczownika; razem z nim — my, your, her: It's my bag = It's mine.

W mowie zależnej pytanie z whose dostaje szyk zdania twierdzącego, jak każde pytanie w B1 #15: "Whose coat is this?" → She asked whose coat it was.

Nie myl z who's. To skrót od who is albo who has, i brzmi dokładnie tak samo — /huːz/:

Sprawdzian jest ten sam co przy its i it's w A2 #33: rozwiń apostrof. Wyszło who is albo who has — piszesz who's. Nie wyszło — whose.

Tak się nie mówi. ✗ Who's bag is this? → ✓ Whose bag is this? Na słuch błędu nie ma, na piśmie widać go od razu. ✗ Whose this bag? → ✓ Whose bag is this? Po polsku „czyja to torba” obywa się bez czasownika, angielski potrzebuje is.

Sprawdź się. Jak zapytać „Czyj to samochód?” Co się pisze w ___ going to drive? — whose czy who's? Jak odpowiedzieć, że klucze są Anny?