Παίρνω δωμάτιο σε ξενοδοχείο και ζητάω άδεια

could — ευγενική παράκληση. Ο τύπος είναι του παρελθόντος, το νόημα του παρόντος.

Το could είναι ο τύπος του παρελθόντος του can, αλλά στην παράκληση δεν μιλάμε για χρόνο: ο τύπος του παρελθόντος εδώ δημιουργεί ευγενική απόσταση, όχι παρελθόν. Στα ελληνικά το ίδιο κάνει το «θα μπορούσατε» αντί για το «μπορείτε».

Αυτό είναι το τρίτο, τελευταίο σκαλί της σκάλας που ξεκίνησε στο πρώτο μάθημα του A1:

May I…? — άδεια, ακόμα πιο επίσημα: May I come in?, May I use your phone? Χρησιμοποιείται σχεδόν μόνο με I και we.

I'd like… — το ευγενικό «θα ήθελα», αυτό που αντικαθιστά το A coffee, please του A1: I'd like a coffee, please, I'd like to book a room. I'd = I would· μετά το would like μπαίνει ουσιαστικό ή to + ρήμα. Μην το μπερδεύεις με το I like — «μου αρέσει».

Would you mind + τύπος σε -ing — η πιο ευγενική παράκληση, και έχει αντίστροφη λογική:

Κατά λέξη «θα είχατε αντίρρηση;», γι' αυτό η συγκατάθεση εκφράζεται με άρνηση — όπως και στο ελληνικό «Σας πειράζει;» — «Όχι, καθόλου».