Μιλάω γενικά και για κάτι συγκεκριμένο

Τα άρθρα τα συναντάς από τα πρώτα μαθήματα: a και an (A1 #2), a και the (A1 #14), το άρθρο με ονόματα και το go to school (A2 #16). Κάθε φορά — ένα κομμάτι. Εδώ μαζεύονται σε ένα σύστημα που λύνει σχεδόν κάθε περίπτωση.

Τη διάκριση ανάμεσα σε a car και the car τη γνωρίζεις από τα ελληνικά: «ένα αυτοκίνητο» — «το αυτοκίνητο». Το πρώτο — «κάποιο αυτοκίνητο, δεν έχεις ακούσει γι' αυτό», το δεύτερο — «εκείνο, ξέρεις ποιο». Η δυσκολία είναι αλλού: τα ελληνικά βάζουν οριστικό άρθρο και εκεί όπου τα αγγλικά δεν βάζουν τίποτα — «ο καφές», «η ζωή», «η Ελλάδα» — και παραλείπουν το «ένας» εκεί όπου τα αγγλικά χρειάζονται a: «είναι γιατρός».

Τρεις ερωτήσεις — με τη σειρά.

Όταν ο ακροατής καταλαβαίνει ποιο ακριβώς. Το πράγμα έχει ήδη αναφερθεί: I bought a jacket and a scarf. The jacket is blue. Είναι ένα σε αυτή την περίσταση: Could you close the door?, the kitchen (σε αυτό το διαμέρισμα), the station (σε αυτή την πόλη). Είναι ένα για όλους: the sun, the sea, the government. Το προσδιορίζουν οι λέξεις μετά από αυτό: the man in the grey coat, the book I'm reading, the history of Wales.

Πότε a ή an. Το πράγμα αναφέρεται για πρώτη φορά: There's a new café in our street. Είναι ένα από πολλά: She works in a bank. Είναι επάγγελμα ή περιγραφή: She's a nurse. It's a lovely day. What a surprise! Εδώ τα ελληνικά συχνά δεν βάζουν τίποτα — «είναι νοσοκόμα», «τι έκπληξη!» — ενώ τα αγγλικά θέλουν a. Και με τη σημασία «ανά», όπου τα ελληνικά βάζουν οριστικό άρθρο («δύο φορές τη βδομάδα», «12 λίρες την ώρα»): twice a week, £12 an hour.

Γενικό απέναντι σε συγκεκριμένο — το κύριο ζευγάρι του μαθήματος. Στα ελληνικά λέμε «τα βιβλία» και στο «τα βιβλία είναι ακριβά» και στο «τα βιβλία στο γραφείο μου είναι από τη βιβλιοθήκη» — με το ίδιο άρθρο. Στα αγγλικά αυτές είναι δύο διαφορετικές περιπτώσεις. Για ένα πράγμα γενικά, για όλη την κατηγορία, μιλάμε χωρίς άρθρο — στον πληθυντικό ή με λέξη που δεν μετριέται. Για συγκεκριμένα πράγματα — με the.

Το επίθετο δεν κάνει το πράγμα συγκεκριμένο: modern art, British history, fresh bread — παραμένουν γενικά, χωρίς άρθρο. Ο προσδιορισμός μετά τη λέξη όμως — με of, με in, με δευτερεύουσα πρόταση — σχεδόν πάντα το κάνει: the art of the Renaissance, the bread you bought. Όμως life in London, life in a big city είναι η ζωή εκεί γενικά, γι' αυτό παραμένουν χωρίς άρθρο.

Χωρίς άρθρο από συνήθεια.

Πάντα με the. Υπερθετικός βαθμός και τακτικά αριθμητικά: the best film, the first time. Οι λέξεις the same, the only. Μουσικά όργανα: play the piano — αλλά τα αθλήματα χωρίς άρθρο: play football. Συνηθισμένοι τόποι διασκέδασης: go to the cinema, go to the theatre, listen to the radio — αλλά watch TV. Μέρη της ημέρας: in the morning, in the evening — αλλά at night. Ένας λαός συνολικά: the British, the Romans. Εδώ είναι ανάποδα απ' ό,τι συνήθως: τα ελληνικά λένε «παίζω πιάνο», «πάω σινεμά» χωρίς άρθρο.

another, the other, others — το ίδιο σύστημα. Το ελληνικό «άλλος» με άρθρο ή χωρίς — «ένας άλλος», «ο άλλος», «άλλοι», «οι άλλοι» — στα αγγλικά γίνεται μερικοί διαφορετικοί τύποι. Τους διαλέγεις με τις ίδιες τρεις ερωτήσεις όπως το άρθρο: μέσα σε αυτές τις λέξεις το άρθρο ή υπάρχει ήδη ή λείπει για τους ίδιους λόγους. Βοηθάει και ο ελληνικός τύπος: «ένας άλλος» — another, «ο άλλος» — the other, «οι άλλοι» — the others.

Το another είναι an + other, γι' αυτό γράφεται μαζί και, όπως το a, σημαίνει «ένας από πολλούς, οποιοσδήποτε». Με πληθυντικό δεν μπαίνει· εξαίρεση — με αριθμό: another two days — «άλλες δύο μέρες». Το the other λειτουργεί όπως το the: ο ακροατής ξέρει ποιο ακριβώς, γιατί έμεινε μόνο αυτό (ή μόνο αυτά). Το other χωρίς άρθρο πριν από πληθυντικό είναι σαν τη γενική έννοια χωρίς άρθρο: «άλλοι γενικά», ποιοι ακριβώς — δεν έχει σημασία. Τα others και the others σημαίνουν το ίδιο, αλλά μπαίνουν στη θέση του ουσιαστικού: την κατάληξη -s την παίρνει μόνο η λέξη που στέκεται μόνη της. Γι' αυτό other people ή απλώς others, αλλά όχι others people. Και the another δεν υπάρχει: το άρθρο υπάρχει ήδη μέσα στο another. Το each other — «ο ένας τον άλλον» (A2 #24) — είναι ξεχωριστός συνδυασμός.

Σύγκρινε:

Πώς μεταφράζεις. Οι ελληνικές λέξεις συχνά δείχνουν το άρθρο, αλλά όχι πάντα. Το «ένας, μία, ένα», το «κάποιος», το «ένας από» — είναι a. Το «αυτός», «εκείνος», «αυτός που λέγαμε» — είναι the. Το ελληνικό οριστικό άρθρο όμως δεν σημαίνει αυτόματα the: ρώτα αν μιλάμε για συγκεκριμένα πράγματα ή για πράγματα γενικά. Αν γενικά — άρθρο δεν υπάρχει: «η ζωή είναι μικρή» — Life is short. Και θυμήσου: τα my, your, this, that, Tom's παίρνουν τη θέση του άρθρου, γι' αυτό δεν μπαίνουν μαζί του — my car, όχι the my car, αν και στα ελληνικά λέμε «το αυτοκίνητό μου».

Έτσι δεν λέγεται. ✗ What nice surprise! → ✓ What a nice surprise! Μετά το What με λέξη που μετριέται, στον ενικό, χρειάζεται a — αν και το ελληνικό «τι ωραία έκπληξη!» δεν έχει άρθρο.

Έλεγξε τον εαυτό σου. Πώς λες «Αγαπώ τα σκυλιά» και «Τα σκυλιά στον δρόμο μας γαβγίζουν όλη νύχτα»; Χρειάζεται άρθρο στο ___ British history; Πώς λες «Έχω δύο αυτοκίνητα: το ένα είναι μπλε, το άλλο κόκκινο»;