Poprosić kogoś — albo zrobić samemu

Po polsku życzenie dotyczące innej osoby wyraża się zdaniem podrzędnym: „chcę, żebyś zadzwonił”. W angielskim po want takiego zdania podrzędnego nie ma. Zamiast niego — osoba i to + czasownik: I want you to call me. Ten model znasz z mowy zależnej: asked me to wait (B1 #15), advised me to rest (B1 #16). Tutaj dochodzą do niego czasowniki pragnienia i oczekiwania.

Chcę, żebyś: czasownik + kogo + to + czasownik.

Po czasowniku stoi zaimek w formie dopełnienia: me, you, him, her, us, them. Przeczenie zwykle stawia się przy want: I don't want you to go brzmi naturalniej niż I want you not to go. Would you like me to…? — grzeczna propozycja pomocy, „chcesz, żebym…?”, „może…?”, obok Shall I…? (A2 #12).

Zmusić, pozwolić, pomóc: make, let, help. Po make i let czasownik stoi bez to, jak po czasowniku modalnym. Po help — jak wygodniej: z to albo bez.

make — zmusić władzą albo siłą okoliczności; zmusić może też rzecz: film, pogoda, hałas. let — pozwolić, nie przeszkadzać. Znasz go z Let's (A1 #16): Let's go to let us go, „pozwól nam pójść”.

get + kogo + to — namówić, sprawić. W brytyjskiej rozmowie bardzo częsta forma: I'll get Tom to fix it. — „Poproszę Toma, żeby to naprawił”. I couldn't get him to listen. — „Nie mogłem sprawić, żeby mnie słuchał”. W odróżnieniu od make przy get jest to.

Porównaj — te same znaczenia, ale inna forma:

W stronie biernej przy make pojawia się to: We were made to wait for an hour. — „Kazano nam czekać godzinę”. let nie ma strony biernej; zamiast niej — be allowed to z B1 #11: We were allowed to leave early. — „Pozwolono nam wyjść wcześniej”. Powstaje para: They let us leave early — We were allowed to leave early.

Zaimki zwrotne — „się”, „siebie” i „sam”.

Mają trzy zadania.

Czynność skierowana na siebie — „się”, „siebie”, „sobie”: I cut myself. — „Skaleczyłem się”. Did you hurt yourself? — „Nic ci się nie stało?”. She taught herself Italian. — „Sama nauczyła się włoskiego”. I dwie grzeczne formułki: Help yourself! — „Częstuj się!”, Enjoy yourselves! — „Bawcie się dobrze!”.

„Sam”, a nie ktoś inny — dla podkreślenia, na końcu zdania albo zaraz po rzeczowniku: I'll do it myself. — „Sam to zrobię”. Did you make this cake yourself? The town itself is small, but the beaches are beautiful. — „Samo miasto jest małe…”.

by myself — „sam, w pojedynkę; bez pomocy”: I live by myself. — „Mieszkam sam”. She built the website by herself. To samo znaczy on my own: I did it on my own.

Wiele polskich czasowników z „się” w angielskim nie ma zaimka: wash — myć się, get dressed — ubierać się, relax — odpoczywać, relaksować się, feel — czuć się, worry — martwić się, meet — spotykać się, hurry — spieszyć się. myself stawia się tylko wtedy, gdy czynność naprawdę jest skierowana na siebie i to jest ważne: I cut myself, ale I washed and got dressed.

Tak się nie mówi. ✗ I want he to come → ✓ I want him to come. Po want — forma dopełnienia: him, nie he.

Sprawdź się. Jak powiedzieć „Chciałby pan, żebym panu pomógł?”? Co jest nie tak w She let me to use her car? Jak powiedzieć „Sam naprawiłem rower”?